Jak zapobiegać cyberprzemocy: 10 skutecznych wskazówek dla dzieci i rodziców
Aby zapobiegać cyberprzemocy, zacznij, zanim cokolwiek się wydarzy: porozmawiaj z dzieckiem, ustawcie razem prywatność w aplikacjach i rodzinne zasady korzystania z telefonu oraz przećwiczcie blokowanie, zgłaszanie i zwracanie się do dorosłego. Żadna wskazówka nie powstrzyma każdego sprawcy, więc naucz się też rozpoznawać sygnały, że dziecko jest celem ataków.
Jeśli już się dzieje, zachowaj dowody, zgłoś to aplikacji i szkole i stój po stronie swojego dziecka.
Jak dziś wygląda cyberprzemoc: 5 częstych rodzajów
Cyberprzemoc to przemoc rówieśnicza, która odbywa się przez telefony, komputery i gry. Tak jak przemoc twarzą w twarz, jest to agresywne zachowanie, które się powtarza lub może się powtarzać.
Pięć częstych rodzajów cyberprzemocy, z którymi dzieci stykają się dziś:
W badaniu Pew Research Center z 2022 roku 46% amerykańskich nastolatków w wieku 13–17 lat powiedziało, że doświadczyło kiedykolwiek co najmniej jednego z sześciu zachowań związanych z cyberprzemocą, o które pytano.
Dla rodziców trudne jest samo zauważenie jej. Cyberprzemoc może się odbywać w wiadomościach tekstowych i prywatnych, a także w mediach społecznościowych, może trwać całą dobę, a rodzice i nauczyciele mogą jej nie usłyszeć ani nie zobaczyć.
Zapytaj dziecko, z jakich aplikacji, gier i czatów grupowych korzystają jego koledzy, i poproś, żeby ci jedną pokazało. Dowiesz się, gdzie patrzeć, zanim cokolwiek pójdzie źle, a twoje dziecko zobaczy zainteresowanie, a nie kontrolę.
Persona redakcyjna: Adeline Ritter to zatwierdzony przez projekt fikcyjny profil eksperta, a nie niezależnie zweryfikowana prawdziwa osoba. Ta wskazówka została napisana i sprawdzona pod względem faktów przez zespół redakcyjny; nie jest dosłownym cytatem z wywiadu.
Jeśli już się dzieje, a twoje dziecko może zrobić sobie krzywdę, zadzwoń lub wyślij SMS na numer 988, amerykańską linię Suicide & Crisis Lifeline, najpierw; wskazówki mogą poczekać.
Rodzic może nie być w stanie zobaczyć wszystkiego, więc profilaktyka zaczyna się, zanim cokolwiek się wydarzy.
10 sposobów zapobiegania cyberprzemocy, dla rodziców i dzieci
Jak zapobiegać cyberprzemocy, skoro nie widzisz czatów? Zacznij wcześnie.
Każda wskazówka mówi, dla kogo jest (dla rodziców, dzieci czy obojga razem), co robi i gdzie ma ograniczenia, a potem podaje naszą ocenę: w jakim stopniu zwykle zmniejsza szansę, że cyberprzemoc się zacznie lub pozostanie niezauważona, a nie zmierzony wynik.
Nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, jak powstrzymać cyberprzemoc, więc dziesięć wskazówek ma być zestawem.
1. Rozmawiaj o cyberprzemocy, zanim cokolwiek się wydarzy
Dla: rodziców.
Co daje: dziecko dowiaduje się, czym jest cyberprzemoc, że bycie jej celem nie jest jego winą i że jeśli ci o tym powie, nie straci telefonu. Dzieci mogą się obawiać, że stracą dostęp do urządzeń, jeśli powiedzą o tym dorosłemu, więc wypowiedz tę obietnicę głośno. Rozmawiaj krótko i regularnie, zamiast wygłaszać jeden wielki wykład. Na początek zapytaj, jak w tym roku wyglądają czaty grupowe w jego klasie.
Naszym zdaniem obietnica „nie stracisz telefonu” jest rdzeniem tej wskazówki.
Gdzie ma ograniczenia: niektóre dzieci i tak nic nie mówią, nawet po takich rozmowach. Rozmowa nie zmienia też tego, jak zachowują się inne dzieci.
Ocena: naszym zdaniem podstawa większości pozostałych wskazówek: dziecko, które spodziewa się pomocy, ma powód, żeby ci powiedzieć.
2. Ustalcie rodzinne zasady dla telefonów i czatów grupowych
Dla: razem.
Co daje: ty i twoje dziecko piszecie krótki rodzinny plan: gdzie telefony zostają na noc, które aplikacje i czaty są w porządku i co robić, gdy czat robi się nieprzyjemny, na przykład go opuścić, zrobić zrzut ekranu i powiedzieć ci o tym. Amerykańska Akademia Pediatrii (American Academy of Pediatrics) oferuje Family Media Plan, którego możecie użyć jako wzoru.
Gdzie ma ograniczenia: naszym zdaniem zasady zwykle działają tylko wtedy, gdy przestrzegają ich także rodzice, i trzeba je na nowo przeglądać, gdy dziecko dorasta.
Ocena: warto się postarać, gdy dziecko pomagało pisać plan.
3. Ustawcie razem prywatność, aplikacja po aplikacji
Dla: razem.
Co daje: razem przechodzicie przez każdą aplikację, z której korzysta dziecko: prywatne konto, kto może do niego pisać, komentować jego wpisy lub je oznaczać, oraz filtry komentarzy, jeśli aplikacja je ma. Główne aplikacje, w tym Instagram, TikTok i Snapchat, oferują tego rodzaju ustawienia prywatności i ograniczają, kto może dotrzeć do konta dziecka.
Gdzie ma ograniczenia: naszym zdaniem ustawienia niewiele pomagają wobec kolegów z klasy, których dziecko już przyjęło do znajomych lub obserwujących. Aplikacje z czasem też dodają i zmieniają ustawienia, więc od czasu do czasu sprawdź je ponownie.
Ocena: naszym zdaniem przydatny filtr przeciw obcym.
4. Przećwicz blokowanie, wyciszanie i zgłaszanie, zanim ich potrzebujesz
Dla: dzieci.
Co daje: w każdej aplikacji, z której korzystasz, znajdujesz blokowanie, wyciszanie i zgłaszanie, jeśli aplikacja je ma, i próbujesz ich raz, na przykład na koncie członka rodziny, żeby szybko je znaleźć, gdy będzie trzeba. Zablokowanie zwykle uniemożliwia temu kontu bezpośredni kontakt z tobą.
Gdzie ma ograniczenia: samo zablokowanie nie usuwa tego, co już opublikowano, więc zgłoś to też, a to, jak blokada traktuje nowe konto, zależy od aplikacji.
Ocena: szybka pierwsza reakcja, którą warto ćwiczyć, ale nie jedyna, jakiej potrzebujesz.
5. Publikuj tak, jakby mógł to zobaczyć każdy w szkole
Dla: dzieci.
Co daje: nie udostępniasz haseł, prywatnych zdjęć ani zdjęć innych osób i nie publikujesz niczego, czego nie powiedziałbyś komuś prosto w twarz. Wszystko, co opublikujesz, może dotrzeć do osób, dla których nie było przeznaczone, i może pozostać w sieci na długo.
Gdzie ma ograniczenia: ostrożne dziecko też może zostać celem ataków. Ta wskazówka ogranicza to, czego inni mogą użyć; nikogo nie zabezpiecza.
Ocena: naszym zdaniem dobra dla każdego dziecka, które publikuje lub czatuje: odbiera sprawcom materiał.
6. Nie milcz w czacie grupowym
Dla: dzieci.
Co daje: gdy ktoś w czacie grupowym jest celem ataków, nie przekazujesz dalej wpisu ani go nie lajkujesz; wysyłasz tej osobie miłą prywatną wiadomość i mówisz o tym dorosłemu. StopBullying.gov pisze, że świadkowie mogą wywrzeć pozytywny wpływ, gdy wspierają osobę, która doświadcza przemocy, i zachęca dzieci, by mówiły zaufanemu dorosłemu, gdy widzą, że ktoś inny jest krzywdzony.
Gdzie ma ograniczenia: naszym zdaniem publiczne stanięcie w obronie może obrócić grupę przeciwko tobie. Powiedzenie dorosłemu po cichu to też opcja.
Ocena: naszym zdaniem warto tego uczyć: czat grupowy to publiczność, a świadek może zdecydować, że nie będzie jej częścią.
7. Dopasuj aplikacje do wieku dziecka
Dla: rodziców.
Co daje: Instagram, TikTok, Snapchat i Discord ustalają 13 lat jako ogólny wiek minimalny, a w niektórych miejscach jest on wyższy. Przestrzeganie tych zasad wieku lub zaczynanie od aplikacji stworzonych dla dzieci opóźnia wejście dziecka w otwarte strumienie treści i duże publiczne czaty grupowe. Sprawdź zasadę wieku każdej aplikacji, zanim dziecko się zarejestruje, a nie po.
Gdzie ma ograniczenia: aplikacje i gry stworzone dla dzieci też mają funkcje czatu. Czekanie nie jest planem bez pierwszych trzech wskazówek.
Ocena: naszym zdaniem dobra dla dzieci poniżej 13 lat; od 13. roku życia ważniejsze stają się ustawienia prywatności i regularne rozmowy.
8. Porozmawiajcie o drugiej stronie: nigdy się nie przyłączać
Dla: razem.
Co daje: dziecko słyszy, że „żart” w czacie grupowym może być przemocą i dlaczego ważne jest, żeby się nie przyłączać. StopBullying.gov wymienia sygnały ostrzegawcze, że dziecko może krzywdzić innych, i podaje wskazówki dla rodziców, których dziecko kogoś skrzywdziło; przeczytaj jedno i drugie, zanim będzie ci to potrzebne.
Gdzie ma ograniczenia: naszym zdaniem dziecko może nie widzieć własnej roli jako przemocy, a ta rozmowa jest trudniejsza od pozostałych.
Ocena: naszym zdaniem warto, bo profilaktyka obejmuje także zachowanie własnego dziecka.
9. Używaj kontroli rodzicielskiej otwarcie, a nie zamiast rozmów
Dla: rodziców.
Co daje: na telefonie, którym zarządzasz, narzędzia kontroli rodzicielskiej mogą ograniczać czas przed ekranem, pobieranie i kontakty, a niektóre potrafią monitorować treści. Dziecko wie, że narzędzie istnieje i po co.
Aplikacja kontroli rodzicielskiej, taka jak Hoverwatch, to jedno z takich narzędzi, dla telefonu z Androidem, którym zarządza rodzic, za wiedzą dziecka.
Gdzie ma ograniczenia: narzędzie obejmuje urządzenie, na którym działa, więc pomija urządzenia innych dzieci, a znikające wiadomości mogą mu umknąć. Używane w ukryciu podkopuje zaufanie, które buduje pierwsza wskazówka. Zanim jakieś wybierzesz, przeczytaj o tym, co zbierają aplikacje kontroli rodzicielskiej i jak ocenić ich prywatność.
Ocena: naszym zdaniem możliwa dodatkowa warstwa obok rozmów, a nie ich zastępstwo.
10. Poznaj szkolną politykę wobec przemocy, zanim będzie ci potrzebna
Dla: rodziców.
Co daje: dowiadujesz się, kto zajmuje się przemocą rówieśniczą w szkole twojego dziecka i jak polityka szkoły traktuje przemoc w internecie między uczniami, żeby mieć gotowy kontakt. Stany USA mają własne przepisy lub polityki przeciwko przemocy rówieśniczej i różnią się one od siebie.
Gdzie ma ograniczenia: to, czy i jak daleko szkoła może reagować na przemoc poza szkołą, zależy od prawa stanowego oraz polityki szkoły lub okręgu.
Ocena: naszym zdaniem dobra dla każdej rodziny z dzieckiem w wieku szkolnym: oszczędza czas w zły dzień.
Oto wszystkie dziesięć w jednym miejscu.
Profilaktyka cyberprzemocy w skrócie: podsumowanie 10 wskazówek
Każdy wiersz podaje wskazówkę, dla kogo jest, do czego służy i jej główne ograniczenie.
| Wskazówka | Dla | Do czego służy; jej ograniczenie |
|---|---|---|
| 1. Rozmawiać, zanim cokolwiek się wydarzy | Rodzice | Powód, żeby powiedzieć; niektórzy i tak nie powiedzą |
| 2. Rodzinne zasady dla telefonów i czatów | Razem | Wspólne zasady; rodzice też ich przestrzegają |
| 3. Ustawienia prywatności, aplikacja po aplikacji | Razem | Mniej obcych; nie koledzy z klasy |
| 4. Blokować, wyciszać i zgłaszać | Dzieci | Zwykle zatrzymuje kontakt; wpisy zostają, dopóki ich nie zgłosisz |
| 5. Publikować tak, jakby każdy mógł to zobaczyć | Dzieci | Mniej materiału do nadużyć; to nie tarcza |
| 6. Nie milczeć | Dzieci | Wsparcie dla ofiary; ryzyko dla świadka |
| 7. Aplikacje dopasowane do wieku | Rodzice | Zasady wieku przestrzegane; aplikacje dla dzieci mają czaty |
| 8. Nigdy się nie przyłączać | Razem | Rola własnego dziecka; trudna rozmowa |
| 9. Kontrola rodzicielska, otwarcie | Rodzice | Dodatkowa warstwa; obejmuje jedno urządzenie |
| 10. Znać politykę szkoły | Rodzice | Gotowy kontakt; zasady różnią się w zależności od stanu |
Sygnały cyberprzemocy, które trudno zauważyć
Żadna wskazówka nie powstrzyma każdego sprawcy, więc następną rzeczą jest wiedzieć, jak to zauważyć.
Dzieci mogą nie powiedzieć dorosłemu, gdy to się dzieje. Oto jak rozpoznać przemoc w internecie po tym, co możesz zobaczyć w domu.
Sygnały, że dziecko doświadcza przemocy, które mogą się u niego pojawić:
Sygnały związane z telefonem:
- Wyraźnie mniejsze lub wyraźnie większe korzystanie z telefonu lub gier.
- Ukrywanie ekranu lub urządzenia, gdy w pobliżu są inni.
- Zamykane konta lub pojawiające się nowe, albo nagła utrata znajomych.
Sygnały przemocy w internecie i w szkole mogą się pokrywać: to, co zaczyna się w czacie grupowym, może trwać w klasie, i odwrotnie.
Gdy zauważysz zmianę, zapytaj o nią w spokojnej chwili i opisz, co się zmieniło, zamiast mówić, co podejrzewasz. Potem wysłuchaj, zanim cokolwiek zaproponujesz; pierwsza rozmowa nie musi rozwiązać problemu.
Persona redakcyjna: Raymond Santos to zatwierdzony przez projekt fikcyjny profil eksperta, a nie niezależnie zweryfikowana prawdziwa osoba. Ta wskazówka została napisana i sprawdzona pod względem faktów przez zespół redakcyjny; nie jest dosłownym cytatem z wywiadu.
Żaden z tych sygnałów cyberprzemocy sam w sobie niczego nie dowodzi. Kilka razem, w czasie, to powód, żeby zapytać, a jeśli nie widzisz żadnego z nich, to też nie jest dowód, że wszystko jest w porządku. Jeśli zauważysz któryś, zapisz, co rzuciło ci się w oczy i kiedy; wzorzec z kilku tygodni jest wtedy łatwiejszy do dostrzeżenia.
Jeśli dowiesz się późno, nie jest to twoja porażka.
Jeśli dziecko mówi o zrobieniu sobie krzywdy lub boisz się, że może to zrobić, zadzwoń lub wyślij SMS na numer 988, amerykańską linię Suicide & Crisis Lifeline, od razu; nie czekaj na następną część.
Gdy nakłada się kilka sygnałów lub dziecko ci o tym powie, oto co robić.
Jeśli już się dzieje: jak poradzić sobie z cyberprzemocą
Gdy cyberprzemoc już trwa, kolejność pierwszych kroków ma znaczenie: dziecko nie odpowiada, zachowuje to, co zostało wysłane, i prosi dorosłego o pomoc, a rodzic zgłasza to aplikacji i szkole.
Co robić, gdy twoje dziecko doświadcza przemocy w sieci
Złość lub strach, gdy się o tym dowiadujesz, to normalna reakcja.
- Najpierw wysłuchaj. Podziękuj dziecku, że ci o tym powiedziało, i dotrzymaj obietnicy z pierwszej wskazówki: jeśli ci o tym powie, nie straci telefonu. Dzieci mogą się obawiać, że powiedzenie o tym dorosłemu kosztuje je urządzenie.
- Nie odpowiadaj i nie odwdzięczaj się. Nie odpowiadaj sprawcy i poproś dziecko, żeby też nie odpowiadało.
- Zachowanie dowodów to nie zabranie telefonu. Naszym zdaniem zachowanie tego, co zostało wysłane, razem z dzieckiem i na jego urządzeniu, dotrzymuje obietnicy. Jeśli naprawdę musisz zatrzymać telefon, bo dziecko może zrobić sobie krzywdę albo sprawa dotyczy policji, powiedz, dlaczego; nadal nie jest to kara.
- Zachowaj dowody. Razem zróbcie zrzuty ekranu zwykłych wiadomości i wpisów, z datami i godzinami, zanim cokolwiek zostanie usunięte. Jeśli materiał to seksualny obraz małoletniego, nie przekazuj go dalej, nie publikuj, nie pokazuj innym i nie rób dodatkowych kopii; zgłoś go zamiast tego drogami wskazanymi w kroku 7.
- Zablokuj i zgłoś. Zablokuj konta i zgłoś je w aplikacji.
- Powiedz szkole, gdy zaangażowani są koledzy z klasy, i przekaż pracownikom zwykłe zrzuty ekranu. Nie publikuj zrzutów nigdzie i nie wymieniaj publicznie drugiego dziecka z imienia i nazwiska. Seksualny obraz małoletniego to nie załącznik do przekazywania dalej; miejscem na niego są drogi z kroku 7.
- Wiedz, kiedy to sprawa dla policji. Skontaktuj się z policją przy groźbach przemocy, seksualnych obrazach lub wiadomościach dotyczących małoletniego, stalkingu lub przestępstwach z nienawiści; niektóre stany traktują jako przestępstwa także inne formy cyberprzemocy. Prawo różni się w zależności od stanu i kraju; to ogólne informacje, a nie porada prawna. W przypadku seksualnych obrazów małoletniego National Center for Missing & Exploited Children prowadzi CyberTipline i usługę Take It Down.
- Jeśli dziecko mówi o zrobieniu sobie krzywdy, szukaj pomocy od razu: zadzwoń lub wyślij SMS na numer 988, amerykańską linię Suicide & Crisis Lifeline.
W następnych tygodniach regularnie pytaj dziecko, jak się czuje. Jeśli nadal jest wycofane, rozważ poradnictwo.
Następna część zwraca się bezpośrednio do twojego dziecka.
Dla dzieci: jak postawić się osobie, która dokucza ci w sieci, i nie pogorszyć sprawy
Co robić, gdy dokucza ci ktoś w sieci: nie odpowiadaj, rób zrzuty ekranu złych wiadomości, zablokuj konto i powiedz o tym dorosłemu, któremu ufasz. Jeśli nie jesteś pewien, czy coś jest przemocą, pokaż to dorosłemu mimo to.
Jeśli ktoś wyśle ci seksualny obraz dziecka, nie rób zrzutu ekranu, nie przekazuj go dalej i nie pokazuj kolegom. Od razu powiedz o tym dorosłemu, któremu ufasz.
Postawienie się osobie, która dokucza ci w sieci, oznacza nie dawać jej reakcji i zaangażować dorosłego. Nie oznacza obrażania jej w odpowiedzi.
Jeśli zastanawiasz się, jak poradzić sobie ze sprawcami, którzy są też w twojej klasie, powiedz o tym nauczycielowi lub innemu dorosłemu w szkole i pokaż mu swoje zrzuty ekranu.
Wymyślenie, jak przestać być prześladowanym, nie jest tylko twoim zadaniem. Można poprosić dorosłego o pomoc i poprosić ponownie, jeśli pierwsza osoba nic nie zrobi.
Jeśli to dzieje się koledze, napisz do niego prywatnie, nie udostępniaj wpisu i powiedzcie o tym razem dorosłemu.
Jeśli czujesz, że mógłbyś zrobić sobie krzywdę, powiedz o tym od razu dorosłemu, a w USA zadzwoń lub wyślij SMS na numer 988.
Od czego zacząć w tym tygodniu
Nie ma jednorazowej odpowiedzi na pytanie, jak zapobiegać cyberprzemocy. Wybierz wiersz, który pasuje do twojej rodziny:
- Twoje dziecko ma mniej niż 13 lat i dopiero dostaje telefon: zacznij od wskazówek 1, 2 i 7.
- Twoje dziecko jest już w czatach grupowych: wskazówki 3, 4 i 6, plus sygnały w części „Sygnały cyberprzemocy, które trudno zauważyć”.
- Coś już się stało: przejdź najpierw do części „Co robić, gdy twoje dziecko doświadcza przemocy w sieci”, potem do wskazówki 10.
Szersze zagrożenia, takie jak obcy i ustawienia urządzeń, omawiamy w naszym poradniku o tym, jak szerzej dbać o bezpieczeństwo dziecka w sieci.
Nasza opinia: zacznij dziś wieczorem od wskazówki 1; większość pozostałych działa lepiej, gdy dziecko rozmawia z tobą.
FAQ: pytania, które zadają rodzice
-
StopBullying.gov pisze, że aplikacje monitorujące mogą być przydatne, ale powinny iść w parze z otwartymi rozmowami, aby zachować wzajemne zaufanie, a Amerykańska Akademia Pediatrii (American Academy of Pediatrics) pisze, że rodzinny plan korzystania z mediów powinien ewoluować wraz z dojrzewaniem dziecka. Naszym zdaniem granica polega na tym, że dziecko wie, co sprawdzasz i dlaczego. Ustalcie z góry, które aplikacje przeglądacie razem i jak często, i luzuj kontrole, gdy dziecko pokazuje, że poradzi sobie z większą samodzielnością. Jeśli coś cię niepokoi, zapytaj wprost, zamiast zaglądać po cichu.
-
Dzieci mogą mieć kilka powodów, żeby nie mówić dorosłym: obawę przed utratą telefonu lub innych urządzeń, wstyd, strach przed zemstą ze strony dziecka, które je krzywdziło, i poczucie, że nikt by nie zrozumiał. Każdy z tych powodów może sprawić, że dziecko milczy. Teraz podziękuj dziecku, że ci powiedziało, powiedz mu, że telefon zostaje przy nim, zapytaj, co by pomogło, i postępuj według kroków dla rodziców powyżej.
-
Tak, przekazanie szkole tego, co widziało twoje dziecko, to rozsądny krok. Szkoła działa zgodnie z własną polityką wobec przemocy rówieśniczej, a StopBullying.gov zachęca dzieci, by mówiły zaufanemu dorosłemu i zgłaszały przemoc, gdy widzą, że dotyka ona innych. Najpierw porozmawiaj z dzieckiem, potem przekaż szkole tylko te wiadomości, które widziało; nie publikuj ich i nie wymieniaj publicznie innych dzieci z imienia i nazwiska. Szkoła decyduje, jak postąpić z każdym dzieckiem, więc nie obiecuj konkretnego rezultatu; powiedz dziecku, dlaczego jego zgłoszenie mimo to ma znaczenie.
-
StopBullying.gov pisze, że rodzice powinni oprzeć się chęci kontaktu z innymi zaangażowanymi rodzicami, bo może to pogorszyć sytuację, i że szkoła lub inne osoby urzędowe mogą pełnić rolę mediatorów między rodzicami. Zachowaj dowody z datami i godzinami i zanieś je do szkoły oraz zgłoś aplikacji. Zablokuj i zgłoś konta, które nękają twoje dziecko. Jeśli zaangażowani są koledzy z klasy, szkoła działa zgodnie z własną polityką, a nie według opinii innych rodziców.
-
Instagram pozwala poprosić o ponowne rozpatrzenie, jeśli nie zgadzasz się z decyzją w sprawie zgłoszenia, a po dwóch ponownych rozpatrzeniach możesz mieć możliwość odwołania się do jego Oversight Board. Ma też osobne zgłoszenie podszywania się pod kogoś. StopBullying.gov pisze, że cyberprzemoc często narusza regulaminy platform, i odsyła do poradników zgłaszania TikToka, Snapchata, Discorda i innych platform. Zachowaj zrzuty ekranu zwykłych wpisów. Seksualny obraz małoletniego to inna sprawa: nie przekazuj go dalej, nie publikuj i nie kopiuj; zgłoś go przez CyberTipline lub Take It Down. Powiedz szkole, jeśli za tym mogą stać koledzy z klasy. Skontaktuj się z policją przy groźbach przemocy, seksualnych obrazach lub wiadomościach dotyczących małoletniego, stalkingu, przestępstwach z nienawiści lub innych zachowaniach, które twój stan uznaje za przestępstwo.
Wszystkie informacje w tym artykule służą wyłącznie celom informacyjnym.
Może Cię zainteresować
Dla Rodziny
Poradniki & Instrukcje
Poradniki & Instrukcje
Poradniki & Instrukcje
Prywatność & BezpieczeństwoDlaczego trudno ją zauważyć
Cyberprzemoc może się odbywać w wiadomościach tekstowych, wiadomościach prywatnych i w mediach społecznościowych o każdej porze, więc rodzice i nauczyciele mogą jej nie widzieć ani nie słyszeć.
Jak korzystać ze wskazówek
Żadna pojedyncza wskazówka nie odpowiada na pytanie, jak powstrzymać cyberprzemoc, więc korzystaj ze wszystkich dziesięciu jako z zestawu; każda ocena to nasz osąd, a nie zmierzony wynik.
Obietnica
Powiedz głośno, że jeśli dziecko ci o tym powie, nie straci przez to telefonu, bo dzieci mogą się obawiać, że zwierzenie się dorosłemu oznacza utratę urządzeń.
Ustawienia mają granice
Ustawienia prywatności odfiltrowują obcych, ale niewiele pomagają wobec kolegów z klasy, których dziecko już przyjęło do znajomych; aplikacje zmieniają ustawienia, więc od czasu do czasu sprawdź je ponownie.
Wypróbuj raz
Wypróbuj blokowanie, wyciszanie i zgłaszanie, zanim ich potrzebujesz. Zablokowanie nie usuwa tego, co już opublikowano, więc zgłoś to też.
W czacie grupowym
Gdy ktoś w czacie grupowym jest celem ataków, nie przekazuj dalej ani nie lajkuj wpisu; wyślij tej osobie miłą prywatną wiadomość i powiedz o tym dorosłemu.
Używaj otwarcie
Kontrola rodzicielska działa najlepiej jawnie: dziecko wie, że narzędzie istnieje i po co. Narzędzie obejmuje tylko urządzenie, na którym działa.
Poznaj osobę kontaktową
Dowiedz się, kto zajmuje się przemocą rówieśniczą w szkole twojego dziecka, zanim będzie ci to potrzebne; to, czy szkoła może działać poza terenem szkoły, zależy od prawa stanowego.
Jak czytać tabelę
Każdy wiersz podaje jedną wskazówkę, dla kogo jest i jej główne ograniczenie, więc możesz szybko porównać wszystkie dziesięć, bez ponownego czytania poszczególnych części.
Żaden sygnał niczego nie dowodzi
Kilka sygnałów razem, w czasie, to powód, żeby zapytać, a jeśli nie widzisz żadnego z nich, to też nie jest dowód, że wszystko jest w porządku.
Pierwsze kroki
Gdy już się dzieje, dziecko nie odpowiada, zachowuje dowody i prosi o pomoc dorosłego; rodzic zwraca się do aplikacji i do szkoły.
Wybierz swój wiersz
Wybierz wiersz, który pasuje do twojej rodziny: dziecko poniżej 13 lat z pierwszym telefonem, dziecko, które już jest w czatach grupowych, albo coś już się stało.









